تاریخ انتشار:
دانلود سند

ادغام مؤسسات تابعۀ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم، طی گفت وگو با مدیران، کارشناسان و دست اندرکاران خود، به تجربه‌نگاری ادغام موسسات تابعه پرداخته است. در مقدمه آن آمده است: یکی از معایب ساختار اداری در ایران عدم انتقال مکتوب تجربه به نسلهای بعدی است. تجربه اغلب از راه شفاهی و در چارچوب دانش فردی منتقل […]

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوازدهم، طی گفت وگو با مدیران، کارشناسان و دست اندرکاران خود، به تجربه‌نگاری ادغام موسسات تابعه پرداخته است.

در مقدمه آن آمده است:

یکی از معایب ساختار اداری در ایران عدم انتقال مکتوب تجربه به نسلهای بعدی است. تجربه اغلب از راه شفاهی و در چارچوب دانش فردی منتقل می‌شود و هیچ انباشت تجربه‌ای شکل نمی‌گیرد و تجربۀ افراد و سازمان به دانش تبدیل نمی‌شود.
ما اکنون از بسیاری از پروژه‌ها و کارهای مهمی که در طول سالیان و دهه‌ها در ایران انجام شده‌اند روایتی همه جانبه و دقیق نداریم که در آن موانع، مسائل، ارزیابی‌ها و چگونگی تبدیل ایدۀ اولیه به رویداد یا فضا یا اثر توضیح داده شده باشد. اغلب از طریق محتواهایی که برای تبلیغات یا روابط عمومی تولید شده‌اند می‌توانیم به برخی و تنها به برخی از جوانب این کارها یا رویدادها پی ببریم، اما در این گزارش‌ها بنا به ویژگی‌ها نه از جزئیات خبری می‌توان یافت، نه از روایت و نه احتمالا از معایب و موانع و سختی‌ها.
با چنین نگاهی دربارۀ پروژه‌های خاصی که در دورۀ اخیر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- دولت دوازدهم – پیگیری شدند، روایتهایی مستند به صورت مکتوب تهیه شده‌اند تا در آ نها از ایده تا شکل‌گیری و اجرا مورد توجه واقع شوند. این روایت‌ها در چارچوب ویژگی‌های زیر تهیه خواهند شد.
هدف از این تجربه‌نگاری‌ها گزارش عملکرد نیست. به همین دلیل از کاستی‌ها هم سخن گفته‌ایم تا آیندگان با خواندن آن نگاهی کارشناسانه‌تر پیدا کنند و دربارۀ استمرار یا اصلاح یا توقف آن تصمیم بگیرند.
در این گزارش‌ها فعالیت‌های قابل اعتنایی که در دورۀ جدید بنیان‌گذاری و اجرا شدند و به موفقیت رسیدند یا به دلایلی به موفقیت نرسیدند برای تجربه‌نگاری انتخاب شدند تا اقدامی باشد برای تبدیل دانش ضمنی به دانش آشکار
که به مدیران بعدی منتقل شود یا به کار برنامه‌ریزان، پژوهشگران و کارشناسان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیاید.
هدف ما در تدوین این گزارش‌ها عبارت بود از:
– انتقال تجربه‌های مدیریت فرهنگی؛
– کمک به شکل‌گیری دانش بومی در مدیریت فرهنگی؛
– کمک به شناخت میدان مدیریت فرهنگی در ایران؛
کمک به شناخت ظرفیت‌ها و موانع کارهای ابتکاری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛
– کمک به تقویت برنامه‌های خلاقانۀ فرهنگی.
امیدواریم این کار در حد خود تأثیرگذار باشد و به پیشرفت کشور اسلامی و عزیزمان کمک کند.