عملگراییِ انقلابی؛ لازمه تحول مستمر فرهنگی

آن چه امروز در عرصه مسایل فرهنگی به شدت به آن نیازمند هستیم، عملگراییِ انقلابی است که اگر این رویکرد با جدیت دنبال شود، قطعاً تحول فرهنگی نیز مستمر و تأثیرگذار خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری حوزه، تجربه بیش از چهار دهه اخیر به وضوح نشان داده که یکی از مشکلات جدی کشور ما در حوزه فرهنگ ناظر به فرسوده بودن ساختار فرهنگی و به تبع آن عدم پاسخگویی برخی برنامه ها و راهبردها به منظور جبران خلأها و نقاط ضعف است.

بر همین اساس، آن چه مسلم است این که در راستای نوسازی و ایجاد تحول در این باره باید فراتر از شعارها برپایه برنامه ای هدفمند، شاهد عملگرایی انقلابی در گام دوم باشیم.

اتفاقاً یکی از مطالبات اصلی رهبر معظم انقلاب از دولت سیزدهم تلاش در جهت بازسازی و اصلاح ساختارهای فرهنگی کشور است که در این رابطه البته نخبگان و تشکل های مردمی با روحیه انقلابی و کار جهادی باید به میدان بیایند و دولت  در معنای کلی تر حاکمیت را یاری رسانند.

دولت و حاکمیت نیز طبعاً در این راستا باید آغوش خود را به سوی منتقدان دلسوز و دغدغه مند و نگاه های کارشناسی باز کند و از نقدها و لو صریح و حتی گزنده نهراسد.

همان طور که در نوشتارهای پیشین نیز متذکر شدیم، بر اساس رهنمودها و بیانات سکاندار حکیم و بیدار انقلاب اسلامی، راز و رمز عبور از مشکلات کنونی کشور از جمله در حوزه فرهنگ به سان اقتصاد، انقلابی گری و مدیریت جهادی است که در این باره گرچه معمولاً بعد از هشدارها و ابراز نگرانی های رهبر فرزانه انقلاب، شعارها و حرف هایی زده می شود اما آن چه امروز به ویژه بدان به شدت نیازمند هستیم، عملگراییِ انقلابی است.

نکته حائز اهمیت دیگر که در صحبت ها و مصاحبه های کارشناسان و اساتید و نخبگان فرهنگی نیز نسبتاً پرتکرار و پربسامد بوده، این که در وضعیت فعلی آن طور که باید و شاید ساز و کار دقیقی به منظور رصد و ارزیابی جامع نسبت به اثربخشی برنامه های فرهنگی در کشور وجود ندارد و حال آن که ما برای درمانگری معضلات فرهنگی نیاز به ارزیابی دقیقی داریم که به عنوان مثال مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اجرای برنامه های خود و دست یابی به اهداف تا چه حد موفق بوده است؛ نه این که تعداد جشنواره ها و برنامه ها و نمایشگاه ها صرفاً ملاک باشد، بلکه مهم اثربخشیِ واقعی است که در ساحت ها و عرصه های مختلف سینما، تئاتر، کتاب و نشر، موسیقی، فضای مجازی، بازی های رایانه ای و … نمود پیدا می کند و باز در این جا باید ببینیم که برنامه های فرهنگی تا چه حدی همراستا با اهداف و آرمان های انقلابی ملت بزرگ ایران بوده است.

واقعیت آن است که در حال حاضر بنابر آمار و ارقام اعلامی از سوی خود مسئولان ارشد فرهنگی، بیش از ۲۵ نهاد و دستگاه در کشور در حوزه فرهنگ به فعالیت می پردازند و همین تنوع و تکثر به دلیل فقدان یک ستاد فرماندهی و قرارگاه قوی باعث شده تا هر کدام به شکل جزیره ای و جداگانه و سلیقه ای و البته عمدتاً شعاری و کم اثر، عمل کنند ضمن آن که متأسفانه گاه نوع عملکرد دستگاه ها، ضد همدیگر است.

به هر حال باید توجه داشت که موازی کاری و ضعف عملکرد نتیجه همین رویه است، ضمن آن که متأسفانه جدای از فرسودگی ساختار فرهنگی که پیشتر بدان اشاره شد، عدم هماهنگی و بهم ریختگی در نوع فعالیت دستگاه های دولتی و حاکمیتی در عرصه فرهنگ مشهود است و امیدواریم در دولت آقای رئیسی بر اساس همان رویکرد انقلابی و مدیریت جهادی که الهام گرفته از بیانات مقام معظم رهبری است، این مشکلات حل شده و یا در سیرِ کاهشی قرار گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.